Spel tussen illusie en werkelijkheid

  • Eva van den Bosch / Muziektheater

“Ik ben van nature een zangeres en verhalenverteller. Mijn voorstellingen kennen een vaststaand beginpunt: Het personage ‘Mademoiselle’ staat op een kruispunt van wegen. Ze zwerft door de wereld, een kist achter zich aan slepend. In mijn afstudeervoorstelling “Verwoest…eindig” strandt ze in een woestijn. Onherroepelijk ga je om met de metaforen en mogelijkheden van zo’n locatie, zowel als personage als publiek. Iedereen herkent bijvoorbeeld de droogte. Het gevoel van ‘alleen zijn’ te midden van een menigte. Stranden en zoeken naar een manier om verder te gaan. Ik word geïnspireerd door Jozef van den Berg. Hij zei: “als u belooft uw fantasie te gebruiken, zal ik zorgen dat u hem ook echt nodig heeft.” Vanuit hier start mijn spel tussen illusie en werkelijkheid. Langzaamaan blijkt dat het publiek onderdeel is van wat gebeurt en dat het verloop van de voorstelling deels in hun handen ligt. In mijn werk weerklinkt de zin: “als je vergeet dat je klein bent geweest, word je later onherroepelijk een vervelend groot mens.”